بادرود بر ایرانیان بزرگ و هنرمند همیشه گرفتارمان در هرکجای ایران و این جهان، درود بر تهرانیان ، درود بر اقوام مختلف آذربائیجان ، درود بر اقوام مختلف کرد ، درود بر اقوام مختلف بختیاری ، تمام خوزستانی ها، لرها ، لک ها ، شاه سونی ها ، سیستانی هاو بلوج ها، ترکمن ها ، قشقائی ها ، گیلک ها ، مازنی ها ، خراسانی ها ، یزدی ها ، اصفهانی ها ، فارس های استان فارس ، کرمانی ها، بوشهری ها، تمامی روستائیان ایران و تمامی اقوام مختلف و شاخه های گوناگون اقوام ایرانی ، درود بر تمامی هم میهنان گرامی و عزیز تر از جانمان ، درود
نه غزه ، نه لبنان ، جانم فدای ایران

۱۳۸۹ اسفند ۲۳, دوشنبه

چهارشنبه سوری خجسته باد


چهارشنبه سوری خجسته باد

 www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌
 تصویری از یکی از دیوار نگاره‌های چهل‌ستون، متعلق به دوران صفویه که جشن و پایکوبی ایرانیان را در شب چهارشنبه‌سوری به تصویر کشیده‌است.
 
 
چهارشنبه‌سوری نام جشنی است که تغییر یافته مراسم باستانی پنج روز آخر سال به نام پنجه دزدیده یا اندرگاه است. این جشن برگرفته از آیین زرتشتی است که ایرانیان از ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد تاکنون در پنج روز آخر هر سال، آن را با برافروختن آتش و جشن و شادی در کنار آن برگزار می‌کنند.

در گاه‌شماری زرتشتی یک سال شامل ۳۶۵ روز یا ۱۲ ماه است که هر کدام دقیقاً ۳۰ روز بوده و ۵ روز انتهایی سال جدا از ماه‌ها به‌حساب می‌آمده و «پنجه» نامیده‌می‌شود که البته در هر ۴ سال یک بار ۶ روز می‌شود. در این گاه‌شمار روزی به عنوان چهارشنبه و به طورکلی ۷ روز هفته وجود ندارد بلکه ۳۰ روز ماه و ۵ روز انتهای سال هرکدام با نام خاصی نام‌گذاری می‌شود
. ایرانیان قبل حمله تازیان این ۵ روز آخر سال را با روشن کردن آتش جشن می‌گرفتند و بر این اعتقاد بودند که در این ۵ روز ارواح درگذشتگان به زمین سفر می‌کنند و با همراه خانواده‌هایشان و برای آنها برکت، دوستی و پاکی در سال آینده طلب خواهندکرد ولی بعد از حمله تازیان به دلیل مخالفت‌های آن روزگار در برپایی این مراسم ایرانیان روز چهارشنبه را که نزد اعراب نحس بوده را انتخاب کردند و آتش افروزی در این روز را با نحسی آن روز توجیه کردند.

در شاهنامه فردوسی اشاره‌هایی درباره بزم چهارشنبه‌ای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشان دهنده کهن بودن این جشن است. مراسم سنتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شده‌است

 

واژه «چهارشنبه‌سوری» از دو واژه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفته‌است و سوری که به معنی سرخ است ساخته شده‌است. آتش بزرگی تا صبح زود و برآمدن خورشید روشن نگه داشته می‌شود که این آتش معمولا در بعد از ظهر زمانی که مردم آتش روشن می‌کنند و از آن می‌پرند آغاز می‌شود و در زمان پریدن می‌خوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من» در واقع این جمله نشانگر یک تطهیر و پاک‌سازی مذهبی است که واژه «سوری» به معنی «سرخ» به آن اشاره دارد. به بیان دیگر شما خواهان آن هستید که آتش تمام رنگ پریدیگی و زردی، بیماری و مشکلات شما را بگیرد و بجای آن سرخی و گرمی و نیرو به شما بدهد. چهارشنبه‌سوری جشنی نیست که وابسته به دین افراد باشد و در میان پارسیان یهودی و مسلمان‏، ارمنی‏ها، ترک‏ها، کردها و زرتشتی‏ها رواج دارد. در حقیقت این جشن و نقش بارز آتش در آن به علت احترام گذاشتن به دین زرتشتی است.
رقص با آتش

امروزه در شهرهای سراسر جهان که جمعیت ایرانیان در آن‌ها زیاد است، آتش‌بازی و انفجار ترقه‌ها و فشفشه‌ها نیز متداول است. در سال‌های اخیر، رسانه‌های ایران توجه بیشتری به خطرات احتمالی ناشی از این مواد نشان می‌دهند.


البته مراسمی که امروزه برپا می‌شود به طوری کلی متفاوت با آن روزگار است چون از نظر زرتشتیان آتش نماد مقدسی است و پریدن از روی آن به نوعی بی‌احترامی به آن نماد تلقی می‌شود. جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است.



جشن «سور» از گذشته بسیار دور در ایران مرسوم بوده‌است که جشنی ملی و مردمی است و «چهارشنبه سوری» نام گرفته‌است که طلایه‌دار نوروز است.[منبع دقیق نیست]

 

جشن سوری در ایران قدیم در یکی از ۵ روز آخر اسفندماه بر پا می‌گشت، چرا که ایرانیان شنبه و آدینه نداشتند و ماه را به هفته‌ها تقسیم نمی‌کردند؛ بلکه قبل از ورود اسلام به ایران هر سال ۱۲ ماه، و هر ماه ۳۰ روز بود که هر کدام از این ۳۰ روز نام مشخصی داشته‌است که به‌نام یکی از فرشتگان خوانده می‌شد. چون هرمزد روز، بهمن روز، اردی بهشت روز و غیره که پس از ورود اسلام به ایران تقسیمات هفته نیز به آن افزوده شد.

در ایران باستان در پایان هر ماه جشن و پای‌کوبی با نام سور مرسوم بوده‌است و از سوی دیگر چهارشنبه نزد اعراب «یوم الارباع» خوانده می‌شد و از روزهای شوم و نحس بشمار می‌رفت و بر این باور بودند که روزهای نحس و شوم را باید با عیش و شادمانی گذراند تا شیاطین و اجنه فرصت رخنه در وجود آدمیان را نیابند. بدین ترتیب ایرانیان آخرین جشن آتش خود را به آخرین چهارشنبه سال انداختند و در آن به شادمانی و پایکوبی پرداختند تا هم چشن ملی خود را حفظ کنند و هم بهانه بدست دیگران ندهند و بدین ترتیب چشن سوری از حادثه روزگار مصون ماند و برای ایرانیان تا به امروز باقی ماند.
[منبع دقیق نیست]

برخی آیین‌های سوری


سال نو - کوزه نو


ایرانیان در شب چهارشنبه سوری کوزه‌های سفالی کهنه را بالای بام خانه برده، به‌زیر افکنده و آن‌ها را می‌شکستند و کوزهٔ نویی را جایگزین می‌ساختند. که این رسم اکنون نیز در برخی از مناطق ایران معمول است و بر این باورند که در طول سال بلاها و قضاهای بد در کوزه متراکم می‌گردد که با شکستن کوزه، آن بلاها دور خواهد شد.


آجیل مشگل‌گشای، چهارشنبه سوری


در گذشته پس ار پایان آتش‌افروزی، اهل خانه و خویشاوندان گرد هم می‌آمدند و آخرین دانه‌های نباتی مانند: تخم هندوانه، تخم کدو، پسته، فندق، بادام، نخود، تخم خربزه، گندم و شاهدانه را که از ذخیره زمستان باقی مانده بود، روی آتش مقدس بو داده و با نمک تبرک می‌کردند و می‌خوردند. آنان بر این باور بودند که هر کس از این معجون بخورد، نسبت به افراد دیگر مهربان‌تر می‌گردد و کینه و رشک از وی دور می‌گردد. امروزه اصطلاح نمک‌گیرشدن و نان و نمک کسی را خوردن و در حق وی خیانت نورزیدن، از همین باور سرچشمه گرفته‌است.


پختن حلوا


فال‌گوشی و گره‌گشایی


یکی از رسم‌های چهارشنبه‌سوری است که در آن دختران جوان نیت می‌کنند، پشت دیواری می‌ایستند و به سخن رهگذران گوش فرامی‌دهند و سپس با تفسیر این سخنان پاسخ نیت خود را می‌گیرند.


قاشق‌زنی



در این رسم دختران و پسران جوان، چادری بر سر و روی خود می‌کشند تا شناخته نشوند و به در خانهٔ دوستان و همسایگان خود می‌روند. صاحبخانه از صدای قاشق‌هایی که به کاسه‌ها می‌خورد به در خانه آمده و به کاسه‌های آنان آجیل چهارشنبه‌سوری، شیرینی، شکلات، نقل و پول می‌ریزد. دختران نیز امیدوارند زودتر به خانه بخت بروند.


شال انداختن


شال‌اندازی از دیگر مراسم شب سوری است که تاکنون اعتبار خود را در شهرها و روستاهای همدان و زنجان حفظ کرده‌است. پس از خاموشی آتش و کوزه‌شکستن و فالگوشی و گره‌گشایی و قاشق‌زنی جوانان نوبت به شال‌اندازی می‌رسد. جوانان چندین دستمال حریر و ابریشمی را به یکدیگر گره زده، از آن طنابی رنگین به بلندی سه متر می‌ساختند. آنگاه از راه پلکان خانه‌ها یا از روی دیوار، آنرا از روزنه دودکش وارد منزل می‌کنند و یک سر آن را خود در بالای بام در دست می‌گرفتند، آنگاه با چند سرفه بلند صاحبخانه را متوجه ورودشان می‌سازند. صاحبخانه که منتظر آویختن چنین شال‌هایی هستند، به محض مشاهده طناب رنگین، آنچه قبلاً آماده کرده، در گوشه شال می‌ریزند و گره‌ای بر آن زده، با یک تکان ملایم، صاحب شال را آگاه می‌سازند که هدیه سوری آماده‌است. آنگاه شال‌انداز شال را بالا می‌کشد. آنچه در شال است هم هدیه چهارشنبه سوری است و هم فال. اگر هدیه نان باشد آن نشانه نعمت است، اگر شیرینی نشانه شیرین کامی و شادمانی، انار نشانه کسرت اولاد در آینده و گردو نشان طول عمر، بادام و فندق نشانه استقامت و بردباری در برابر دشواری‌ها، کشمش نشانه پرآبی و پربارانی سال نو و اگر سکه نقره باشد نشانه سپیدبختی است.

 




 www.Iranvij.ir | گروه اینترنتی ايران ويج ‌

 
چهارشنبه سوری در شهرهای گوناگون

شیراز


افروختن آتش در معابر و خانه‌ها، فالگوشی، اسپند دود کردن، نمک گرد سر گرداندن. در موقع اسفند دودکردن و نمک گردانیدن، وردهای مخصوصی وجود دارد که زنان می‌خوانند. در گذشته قلمرو چهارشنبه سوری در شیراز صحن بقعه شاه چراغ بوده و در آنجا نیز توپ کهنه‌ای است که مانند توپ مروارید تهران زنان از آن حاجت می‌خواهند.


اصفهان


افروختن آتش در معابر، کوزه‌شکستن، فالگوشی، گره‌گشایی و غیره کاملاً متداول است و تمام آن آدابی که در تهران معمول است در اصفهان نیز رواج دارد. شکوه شب چهارشنبه‌سوری در اصفهان از تمام شهرهای ایران بیشتر است.


تبریز


آتش‌بازی و گره‌گشایی از قدیم معمول بوده‌است. آتش‌افروختن در این اواخر متداول شده‌است.در گذشته به جای آتش‌افروختن و پریدن از روی آن صبح روز چهارشنبه کودکان و جوانان از روی آب روان پریده و جمله « آتيل ماتيل چرشنبه بختيم آچيل چرشنبه» را میگفتند.آجیل و میوه خشک خوردن از ضروریات است و ترک نمی‌شود اگر دوست یا مهمان و تازه‌واردی داشته باشند باید حتماً شب چهارشنبه‌سوری خوانچه‌ای از آجیل خام و میوه خشک برای او بفرستند. در تبریز آب‌پاشی از بام خانه‌ها بر سر عابرین نیز رایج است که از آداب دوران ساسانیان بوده و هنوز در میان ارمنیان و زردشتیان ایران معمول است که در یکی از جشن‌های خود بر یکدیگر آب می‌ریزند.

 



سه شنبه ( چهارشنبه سوری ) تیر شید 24اسفند / 2569 شاهنشاهی
www.iranvij.ir| گروه اینترنتی ایران ویج

۱۳۸۹ اسفند ۲۰, جمعه

دعای تحویل سال به زبان پارسی

دعای تحویل سال به زبان پارسی:


گشت گرداگرد مهر تابناک ، ایران زمین


روز نو آمد و شد شادی برون زندر کمین


ای تو یزدان ، ای تو گرداننده مهر و سپهر


برترینش کن برایم این زمان و این زمین


همه ما بارها از خود پرسیده ایم که این نیایش عربی " یا مقلب القلوب و الابصار ، یا مدبر القلوب و النهار ... "


که تا به امروز سر سفره های هفت سین می شنویم چه پیوندی با نوروز پارسی دارد؟؟؟


نوروز یک جشن پر پیشینه و کاملا" پارسی است و بهیچ وجه به اعراب و زبان عربی مربوط نمی شود؛ اصلا" شایسته نیست که ما ایرانیان این آئین ایرانی را با " ادعیه عربی " آنچنان که تا امروز مربوط بوده جشن بگیریم؛


ما با خدای خود به پارسی سخن می گوئیم چگونه آن خدایی را که جز عربی نداند ، می تواند خدای من باشد؟؟


آنچه در بالا می بینید یکی از برترین نیایش های پارسی است که پس از عبور از نظر سنجی ها و کارشناسیها و در قالب چامه ( شعر ) می تواند بهترین جایگزین برای آن عبارات عربی و آغازگر سال نو باشد.


نوروز امسال من و دوستانم این نیایش زیبا را بر زبان خواهیم راند ، شما چطور؟؟




آدینه ناهید شید 20 اسفند 2569 شاهنشاهی

۱۳۸۹ اسفند ۱۲, پنجشنبه

سخنان چند تن از بزرگان گیتی درباره ایرانیان باستان و کورش و داریوش بزرگ

سخنان چند تن از بزرگان گیتی درباره ایرانیان باستان
ــــــــــــــــــــــــــــــ

  گزینفون می‌نویسد:
  
  کودکان ایرانی در   مدارسشان فنون قضاوت و عدالت و اداره می‌آموزند.   معلمان در این مدارس قضایای مختلف را برای شاگردان به‌تمرین می‌گذارند، اتهامات فرضی ازقبیل دزدی و راهزنی و رشوه‌خواری و تقلب‌کاری و تعدی و اموری  را که معمولاً اتفاق می‌افتد ،برضد برخی از دانش‌آموزان مطرح می‌کنند و از دانش‌آموزانِ دیگر می‌خواهند تا دربارۀ آنها حکم داده و مرتکب چنین بزه هایی را کیفر دهند. 
   آن ها همچنین یاد می‌گیرند که به‌کسانی که اتهام ناروا به‌دیگران می‌زنند نیز کیفر دهند. درنتیجۀ چنین آموزش هایی کودکانِ ایرانی از سنینِ اولیۀ عمرشان با بدی ها و نیکی ها آشنا می‌شوند و می‌کوشند که خودشان را به‌بهترین خصلت ها بیارایند و در آینده مرتکب اعمال خلاف نشوند. 
   آن ها حتی می‌آموزند که کسی‌که توانِ انجام کار سودمندی برای دیگران دارد ،ولی از انجامش خودداری می‌ورزد ، او را نیز مجازات کنند؛ زیرا خودداری از انجام کار نیک در عین توانِ انجام آن را ناشکری دربرابر نعمت های خدا می‌شمارند، و ناشکری را درخور کیفر می‌دانند. این از آن‌رو است که آن ها عقیده دارند که انسان ناشکر نسبت به ادای وظیفه‌اش در قبال پدر و مادر و اطرافیان و جامعه و کشورش سستی و اهمال می‌کند؛ و کسی‌که در انجام وظیفه‌اش اهمال کند انسان بی‌شرمی است که ممکن است مرتکب هر کار خلاف اخلاقی بشود. 
    از دیگر آموزش هایی که در این مدارس به‌کودکان داده می‌شود تسلط بر نفس و نظارت بر خویش و نظارت بر کردارهای دیگران، و اطاعت کهتران از مهتران و کاردیدگان است. ایرانیان همچنین به‌کودکان می‌آموزند که چه‌گونه در خورد و نوشْ جانب اعتدال را مراعات کنند؛ به‌همین جهت، دانش‌آموزان نه با مادرانشان که با آموزگارانشان غذا می‌خورند، و این غذا را نیز آن ها از خانه‌هایشان با خودشان می‌آورند. کودکان درکنار این آموزش ها، تیراندازی و زوبین‌افکنی می‌آموزند. این ها آموزش هایی است که تا سنین 15 و 16 سالگی به‌کودکان و نوجوانان داده می‌شود، و پس از آن آن ها وارد دوران جوانی می‌شوند و چیزهایی به‌آن ها آموخته می‌شود که مخصوص بزرگسالان است

افلاطون می‌نویسد: 

بزرگ ‌زادگان ایرانی در هفت‌سالگی اسب ‌سواری می‌آموزند؛ چهار آموزگارِ فرزانه برای آموزشِ آن ها گماشته می‌شوند. خردمندترینِ آموزگار شیوه‌های خداپرستی و امور حکومتگری را از روی اوستا (به‌تعبیر افلاطون: ماگیای زرتشت) به‌آن ها آموزش می‌دهد؛ درستکارترین آموزگار به‌آن ها می‌آموزد که در همۀ زندگی راست‌گو و راست‌کردار باشند؛ خوددارترین آموزگار شیوه‌های حکومت بر خویشتن را به‌آن ها می‌آموزد؛ و دلیرترین آموزگار به‌آن ها می‌آموزد که دلیر و بی‌باک باشند

هرودوت :

در سخن ازخصلت های ایرانیان می‌نویسد که ایرانیان دروغ را بزرگ‌ترین گناه می‌دانند، و وامداری را ننگ می‌شمارند، و می‌گویند وامداری از این‌رو بد و ناپسند است که کسی‌که بدهکار باشد مجبور می‌شود که دروغ بگوید؛ از این‌رو همواره از ننگِ بدهکار شدن می‌پرهیزند.  ایرانیان به‌همسایگان احترام بسیار می‌گزارند، هرچه همسایه نزدیک‌تر باشد بیشتر مورد توجه است و همسایگان دور و دورتر در مراتب پایین‌تری از احترام متقابل قرار دارند. 
   ایرانیان هیچ‌گاه در حضور دیگران آب دهان نمی‌اندارند و این کار را بی‌ادبی به‌دیگران تلقی می‌کنند؛ آن ها هیچ‌گاه در حضور دیگران پیشاب نمی‌کنند و این عمل نزد آن ها از منهیات مؤکد است. 
   در میگساری تعادل را مراعات می‌کنند و هیچ‌گاه چنان زیاده‌روی نمی‌کنند که مجبور شوند استفراغ کنند یا عقلشان را از دست بدهند. 
   ایرانیان روز تولدشان را بسیار بزرگ می‌شمارند و در آن روز مهمانی و جشن برپا می‌کنند و سفره‌های گوناگون می‌کشند، گاو و گوسفند سرمی‌برند و گوشت آن ها را در میان دیگران بخش می‌کنند (خیرات و صدقه می‌دهند). 
  آن ها هیچ‌گاه در آبِ رودخانه پیشاب نمی‌کنند و جسم ناپاک در آب جاری نمی‌اندازند؛ و این ها را از آن‌رو که سبب آلوده شدن آب جاری می‌شود ،گناه می‌شمارند

ایرانیان معبد نمی‌سازند، برای خدا پیکره و مجسمه نمی‌سازند. آن ها خدای آسمان را عبادت می‌کنند و میترا و اَناهیتا‌ و همچنین زمین و آب و آتش را می‌ستایند. 
  آن ها حیوانات را در جاهای پاک قربانی می‌کنند و گوشت قربانی را در میان مردم تقسیم می‌کنند و عقیده ندارند که باید چیزی از آن را به‌خدا داد، زیرا می‌گویند که آنچه به‌خدا می‌رسد و خشنودش می‌سازد روح قربانی است نه گوشت او. وقتی می‌خواهند قربانی بدهند حیوان را به‌جائی که فضای باز است می‌برند، آنگا به‌درگاه خدا دعا می‌کنند. در دعاکردن نیز رسم نیست که حسنات را برای شخصِ خود بطلبند، بلکه برای پادشاه و همۀ مردم کشور دعا می‌کنند و خودشان را نیز یکی از این ها می‌شمارند

زرتشت می‌گوید: 

پروردگارا! آنگاه که تو مردم را به‌نیروی مینَویِ خویش آفریدی و قدرت درک و شعور به‌آن ها دادی؛ 
آنگاه که تو جسم را با جان درآمیختی؛ آنگاه که تو کردار و آموزش را پدید آوردی، چنین مقرر کردی که هرکسی برطبق ارادۀ آزاد خودش تصمیم بگیرد و عمل کند. چنین است که دروغ‌آموز و راست‌آموز، یعنی هم آن که نمی‌داند و هم آن که می‌داند، هرکدام برطبق خواستِ درونی و ذهنیتِ خویش به‌بانگ بلند تعلیم می‌دهد و مردم را به‌سوی خویش فرامی‌خوانَد. انسان نیک‌اندیشی که در انتخاب راهش مُرَدَّد است آرمَئیتی معنویتِ راهگشای خویش را به‌او می‌بخشد تا راه درست را برگزیند
انسانِ‌ باخردی که خردِ اندیشه‌ورِ خویش را به‌کار می‌گیرد با گفتار و کردارش عدالت‌خواهی و راست‌کرداری و نیک‌اندیشی را گسترش می‌دهد، پروردگارا، چنین کسی بهترین یاورِ تو است.
کسی‌که با رهنمودگیری از خرد مینوی خویش بهترین ها را از راه کلامِ آموزندۀ اندیشۀ نیک توسط زبانش و از راه کردارِ پارسایانه توسط دستهایش انجام دهد، اهورَمَزدا را که آفریدگارِ عدالت است به‌بهترین وجهی شناخته است.
هرکه به‌وسیلۀ اندیشه و گفتار و کردار نیک با بدی بستیزد تا بدی را از میان بردارد و بدکاران را راهنمایی کند تا از بدی دست بکشند و به‌نیکی بگرایند ارادۀ اهورَمَزدا را به‌نحو خوشنودگرایانه‌ای تحقق بخشیده است.
کسی که راه راستی و خوشبختی ابدی یعنی راهی را که به سوی جایگاه اهورَمَزدا رهنمون باشد ، ادر زندگیش در این جهانِ مادی به‌ما نشان دهد به‌بهترین و برترین خوشی خواهد رسید. پرودگارا! چنین کسی همچون تو پاک و آگاه و دانا است

یک کاهن بزرگ بابلی دربارۀ کوروش بزرگ چنین نوشته است:

در ماه نیسان در یازدهمین روز (روز 12 فروردین) که خدای بزرگ بر تختش جلوس داشت… کوروش به‌خاطر باشندگانِ بابل امانِ همگانی اعلان کرد.… 
او دستور داد دیوارِ شهر ساخته شود. خودش برای این‌کار پیش‌قدم شد و بیل و کلنگ و سطل آب برداشت و شروع به ساختنِ دیوار شهر کرد.… پیکره‌های خدایانِ بابل، هم زن‌خدا هم مردخدا، همه را به‌جاهای خودشان برگرداند. این ها خدایانی بودند که سال ها بود از نشیمن‌گاهشان دور کرده شده بودند. او با این کارش آرامش و سکون را به‌خدایان برگرداند. مردمی که ضعیف شده بودند به‌دستور او دوباره جان گرفتند، زیرا پیشترها نانشان را از آن ها گرفته بودند و او نان هایشان را به‌ایشان بازگرداند.… اکنون به‌همۀ مردم بابل روحیۀ نشاط و شادی داده شده است. آن ها مثل زندانیانی‌اند که درهای زندانشان گشوده شده باشد. به‌کسانی‌که در اثر فشارها در محاصره بودند آزادی برگشته است. همۀ مردم از این که او (یعنی کوروش) شاه است ، خوشنودند.

کاهن بزرگ مصر دربارۀ داریوش بزرگ چنین نوشته است:

شاهنشاه داریوش، شاهِ همۀ کشورهای بیگانه، شاه مصر عُلیا و سُفلی وقتی در شوش بود به‌من فرمان داد که به‌مصر برگردم و تأسیسات حیات‌بخش پزشکی مصر را نوسازی کنم. … آن‌گونه که شاهنشاه فرمان داده بود مأموران شاهنشاه مرا از این‌زمین به‌آن زمین بردند تا به مصر رساندند. هرچه شاهنشاه دستور داده بود ، آن را انجام دادم. کارمندان را به‌خدمت گرفتم همه از خاندان های سرشناس نه از مردم عادی. آن ها را زیر دستِ کاردانان و استادان گماشتم تا پیشۀ پزشکی فراگیرند. فرمان شاهنشاه چنین بود که باید همه چیزهای شایسته و بایسته به‌آن ها تحویل داده شود تا پیشۀ خود را به‌خوبی انجام دهند. من هرچه لازم بود و هر ابزاری  را که پیشترها در کتاب ها مقرر شده بود ، در اختیار آن ها گذاشتم. شاهنشاه چنین دستور داده بود، زیرا به‌فضیلت این علم واقف بود. او می‌خواست که بیماران شفا یابند. او اراده کرده بود که ذکر خدایان را جاوید سازد، معابد را آباد بدارد، جشن ها و اعیاد دینی با شکوه بسیار برگزار شود
   از ویژگی های فرهنگ ایرانی آن بود که هیچ انسانی دارای تقدس شمرده نمی‌شد، بلکه تقدس خاص خدا و ایَزدان و فضایل ملکوتیِ هفتگانه بود که ضمن سخن از زرتشت شاختیم. به همین سبب بوده که در تمام دوران هخامنشی و پارتی و ساسانی هیچ زیارتگاهی برای هیچ انسانی، نه برای مغان و نه آتَروَنان و نه هیربدان، ساخته نشد. و از همین‌رو است که واژه‌هایی معادل «عصمت» و همچنین «زیارت» به مفهوم مذهبیش (زیارت به‌مفهومی که ما پس از مسلمانی‌مان شناخته‌ایم) در زبان ایرانی ساخته نشده است.  
    از آنجایی که در فرهنگ ایرانی هیچ انسانی در هر مقامی که باشد دارای تقدس و عصمت نیست، عقیده به این که انسان بتواند واسطه و شفیع میان انسان و خدا شود نیز در فرهنگ ایرانی وجود نداشت. زرتشت نیز واسطۀ میان انسان ها و خدا شمرده نمی‌شد ؛بلکه آموزگاری بود که نیک‌بودن و نیک‌زیستن را به انسان ها آموخته بود. 
  انبیای قوم سامی هم در حیاتشان و هم همیشه پس از مرگشان واسطه‌های میان خدا و مریدان خویش شمرده می‌شدند، و مریدانشان به‌اندازۀ فرمان هایی که برای انبیاء و جانشینانِ انبیاء می‌بردند و به‌اندازه‌ای که به معبد خدمت می‌کردند و ثمرۀ تلاش و کارشان را به عنوان زکات و صدقات به متولیان معبد می‌دادند انتظار داشتند که انبیاء و رهبران دینشان در زندگی‌شان و حتی پس از مرگشان برایشان نزد خدایشان وساطت کنند (شفیع بشوند) تا خدا از خطاهایشان درگذرد؛ یعنی مردگان نیز واسطه میان انسان و خدا بودند. اما در دین ایرانی هیچ‌گاه چنین باوری دربارۀ انسان های زنده و مرده شکل نگرفت.
   از دیگر ویژگی فرهنگ ایرانی آن بود که هیچ‌کدام از عیدهای ایرانی با برگزاری مراسم برای هیچ انسانی در ارتباط نبود ؛بلکه هرکدام از عیدها (نوروزِ کوچک که اکنون نوروز گوییم، نوروز بزرگ که اکنون سیزده‌ به‌در گوییم، مهرگان، سده، و جشنی که اکنون چارشنبه سوران گوییم) مراسمی بود که برای پیوند با طبیعت برگزار می‌شد و مستقیماً با تحولات طبیعی در ارتباط بود. 
   دین ایرانی به‌ شادزیستی بهای بسیار داده بود، و از این‌رو عید ایرانی نه مراسم عبادی بلکه سور و سرود و رقص دسته‌ جمعی بود و جشن هایش مراسم شادی و سور و ستایش زیبایی‌ها بود.  
   در فرهنگ ایرانی نه برای بزرگداشت انسان ها ­حتی زرتشت­ مراسم دینی برگزار می‌شد و نه برای هیچ‌ کدام از شخصیت های دیگر. این از آن‌رو بود که ایرانی برای هیچ انسانی تقدس و عصمت قائل نبود تا به‌خاطرش مراسم دینی برپا کند. ایرانی برای طبیعت جشن برپا می‌کرد و همراه با طبیعت ابراز شادی و سرور می‌نمود.
   نماز نیز در دین ایرانی نه همچون نمازِ ادیان سامی ستایش پیامبرشاه و انسان های مدعیِ‌ نمایندگیِ خدا و ستایش اعضای خانوادۀ پیامبرشاه، و نه دعا و تضرع و ابراز خواری و ذلت در حضور خدا به‌خاطر جلب ترحم خدای جبّار، بلکه ستایش ارزش ها و پدیده‌های سومند بود که جلوه‌های عینیِ رحمت آفریدگار شمرده می‌شدند. به‌عبارتِ دیگر، نماز در دین ایرانی مجموعه ‌ای از سرودهای ستایشِ ارزش ها و پدیده‌هایی بود که در خدمت سعادت بشر بودند؛ و در میان این ها سپنتَە‌مَنیو و وهومنَە و اَرتَە از مقام والایی برخوردار بودند و در نمازها بیشتر از همه مورد ستایش قرار می‌گرفتند، به‌علاوه مهر و ناهید و باران و آبِ جاری و کشتزار و زمینِ بارور و ستورانِ سودمند و مادران و زنان ستایش می‌شدند؛ و این‌را در گفتار زرتشت دیدیم. به‌عبارت دیگر، آنچه نماز در دین ایرانی را تشکیل می‌داد ، سرود تلقین به‌خود برای همسان شدن با همۀ آفریدگان سودمند و خدمت‌ رسان به بشریت بود. 
   این نیایش ها به‌ انسان می‌آموزد که هر فردی چنانچه از این فضایل پیروی کند و این ها را در درون خویشتن بپرورد و خودیشتن را با آن ها همسان سازد، خواهد توانست که به ‌بلندترین مرحله از تکامل انسانی رسیده خداگونه شود، و در این‌باره هیچ تفاوتی میان انسان ها وجود ندارد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
امیدوارم از این پست خوشتان آمده باشد و به خود ببالید که بزرگان گیتی درباره ایرانیان چه به نیکی نوشته اند و از ایشان درس بگیریم.


پنج شنبه 12 اسفند / 2569 شاهنشاهی 

۱۳۸۹ اسفند ۶, جمعه

در مورد سوم اسفند و کودتا و استبداد رضا شاهی

در مورد سوم اسفند و کودتا و استبداد رضا شاهی

امروز آدینه 6 بهمن و 3 روز از کودتای سوم اسفند رضا شاهی میگذرد ، ما در ایران در این 1400 ساله و بخصوص 400 سالی که رسما" شیعه شدیم خطرات جانکاه زیادی را در کشور فلک زدمان پشت سر گذاشته ایم،  اما سر برآوردن رضا شاه در ایرانی که 1000 سال طعم زشت اسلام ضد و نقیض ارزش ستیز و زن ستیز را دیده بود و 400 سال بدبختی های شیعه شدن را ( و مرتب هم به ما تفهیم میکنند اسلام از تسلیم شدن بی چون و چرا در مقابل احکامش هست ) چیز دیگری است، 
 رضا شاه کشوری خراب را بدست گرفت که در خزانه آن یک پول سیاه هم پیدا نمیشد و تمام کشور به تمامی درازا و پهنایش و وجب به وجبش هم مردان اوباش و ارازلی با قمه و آلات برنده  برآن حکومت میکردند ، روسیه هم از شمال و انگلیس از جنوب ، تمام پهنای ایران هم در دست خوانین قاجار بود و درواقع ایران ملوک الطوایفی اداره میشده و همه جا خان خانی بوده ،  آخوندها هم حرف اول را در مملکت میزدند ، فلک هم بیکار ننشسته بود و طرحی زشت برای ما ریخته و مرتب هم از هر طرف اجرایش میکرد ،
 نویسنده این مطلب وقتی نسکهای ( کتابهای ) سفرنامه رضا شاه به مازندران و خوزستان را میخواندم گریه ام گرفته بود ، دلم برای رضا شاه سوخت ، یک نفر آدم بیسواد بی پول و سرمایه میخواهد یک کشوررا از دست هزاران هیولای ریز و درشت رهائی دهد!! ، این نسکها را میتوانید از اینجا و اینجا دانلود کرده و بخوانید؛ در قسمتی از نسک سفرنامه رضا شاه جمله ای جالب خواندم،  او میگفت: دلم میخواهد با یک مشت بزنم و در ایران طرحی نو بیآندازم.
در این رابطه دوستان وبلاگ نویس ما مطالب زیاد و جالبی نوشته اند و من مرتب آنهارا میخوانم ، حتی دیدگاههایشان در بخش نظرات را هم میخوانم،  در رابطه با یکی از اعمال و دستورات رضاشاه مرتب من میخوانم که مینویسند رضا شاه نباید با زور  و سرنیزه چادر را از سر زنان بر میداشت و میگویند این کار با اصول دموکراسی مغایرت دارد، من  هم معتقدم که هرکسی در رابطه با دیدگاهش آزاد است که چگونگی زندگی خودش را ، خودش انتخاب کند؛ اما شما به من بگوئید اگر رضا شاه استبداد و دیکتاتوری و زور به خرج نمیداد آیا زنی که 1300 سال به زور شمشیر های برنده الله مستبد تر از رضا شاه  و به استدلالهای ( حالا هر چقدر هم غلط باشد ) گوش کرده و اطاعت محض کرده و او را وادار به گذاشتن حجاب کرده و در این زمینه اورا عاشقش هم کرده:
- گوش میکرد؟
- اطاعت میکرد؟
- اگر میخواست چادر و حجاب را بردارد،  برادرانش و شوهرش و پدرش و مادرش و بزرگترهای همیشه فضول و مستبد تر از رضا شاهش اجازه میدادند که او به نام و حکم اصول دموکراسی چادرش را بردارد ؟ ( در این زمینه مادر خودم میگوید ، مادر بزرگش به آنها گفته بوده در خانه راهتان نمیدهم!! )
- آیا آخوندهای همیشه حاکم این اجازه را به زنان میدادند که دستورات الله مستبد تر از رضا شاه را کنار بگذارند و بی حجاب در خیابان ها راحت راه بروند و در محافل حضور پیدا کنند؟
- آیا اوباش و ارازل و لاتهای آنزمان در معابر راه را بر زنان نمی بستند و حجاب را بر روی سرشان به زور نمی انداختند؟
اینجا باز یک پرسش از خوانندگان ( ی که معتقد به استبداد و دیکتاتوری رضا شاه هستند )  دارم:
چرا حاکمین مسلمان  بر اساس احکام مستبدانه اسلام،  اصول دموکراسی را اجرا نکردند و چادر را 1400 سال پیش به زور بر سر زنان کردند؟
 چرا استبداد و دیکتاتوری برای رضا شاه بد است ولی برای الله بد نیست؟
 شاید بگوئید اسلام از تسلیم شدن میآید و ما باید تسلیم شویم و فقط دستورات را بی چون و چرا و پرسش اجرا کنیم ! بسیار خوب، حالا باز میپرسم:
 آیا این تسلیم شدن خودش استبداد و دیکتاتوری نیست؟ این زورگوئی های دینی، مذهبی چرا پسندیده است؟؟؟
در اینجا خاطره ای از گذشته های نسبتا" دور یادم میآید که برایتان میگویم، چند سال پیش مادر من دوستی داشت که به خانه مان رفت و آمد داشت، او میگفت مادر بزرگش در زمان رضا شاه ( آنهم رضا شاهی با آن همه استبداد و بقول آخوندها قلدری) مرتب میرفته در محافل و مهمانی های آنزمان و چادر بین زنان تقسیم میکرده ، زنان هم خنده کنان چادر هارا سرشان میکردند !! حالا شما خواننده معتقد به استبداد و دیکتاتوری رضا شاهی بگوئید زنانی از این دست که در زمان رضا شاه انقدر گستاخ هستند که فقط به زور گوئی های الله تمکین میکنند و تسلیم محض میشوند و به اصطلاح مسلمان میشوند و از استبداد رضا شاه بدشان میآید  و نمیخواهند حرف شنوی و تمکین کنند،  دموکراسی و اصول آزادی را میتوان با خواهش و تمنا و گفتگو اجرا کرد و زنان را آزاد گذاشت تا گروهی به دلخواه چادر سر کنند و گروهی نکنند ،
 در جامعه ای که زنانی اینچنین ذوب شده و تسلیم شده داشته استبداد رضا شاه کاملا" درست بوده.
 اسلامی که خود در معنا از تسلیم میآید خود نمیگذارد اصول دموکراسی اجرا شود!

6 / اسفند / 2569 شاهنشاهی

۱۳۸۹ بهمن ۲۸, پنجشنبه

تاریخچه و سابقه سپندارمذگان در ایران و اروپا


منم زاده سپندارمذگان !!!
به پاسداشت آیین ایرانی !!!
نه والنتین غربی !!!

درود

روز بزرگداشت دوستی و دوست داشتن ( عشق ) ،روز باستانی ما آریایی ها که قدمتی فراتر از 2500
و یا به قول بعضی 7000 ساله داره رو به همه خجسته باد می گویم

سپندارمذگان خجسته باد


سپندارمذگان

ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با
۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از روز والنتاین فرنگی. این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.

در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می‌‌کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول «روز اهورامزدا»، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم «سپندارمذ» بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌‌دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد عشق می‌‌پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌‌شده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌‌شد، جشنی ترتیب می‌‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌‌گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می‌‌گرفتند.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند.

ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می‌‌گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می‌‌گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلاً جهان‌بینی ایرانیان باستان است.

روز والنتاین
و سابقه تاریخی آن در اروپا

روز والنتاین (روز عشاق و یا روز عشق ورزی) مصادف با
۲۶ بهمن‌ماه (۱۴ فوریه) در بعضی فرهنگها روز ابراز دوستی و دوست داشتن (عشق) است.

این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتاین به صورت ناشناس انجام می‌شود. سابقهٔ تاریخی روز والنتاین به جشنی که به افتخار قدیس والنتاین در کلیساهای کاتولیک برگزار می‌شد، باز می‌گردد.

در سده سوم میلادی که مطابق می‌شود با اوایل شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم قدغن می‌کند.

کلودیوس به قدری بی‌رحم وفرمانش به اندازه‌ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می‌کرد. کلودیوس دوم از این جریان خبردار می‌شود و دستور می‌دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می‌شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می‌شود.

بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می‌دانند و از آن زمان نهاد و نمادی می‌شود برای عشق!

  سپندارمذگان خجسته باد

29 / بهمن / 2569

۱۳۸۹ بهمن ۲۰, چهارشنبه

وضعیت اجتماعی در زمان قاجار ( از طالب اف تبریزی ):


وضعیت اجتماعی در زمان قاجار ( از طالب اف تبریزی ):

... زندگی روزمره تقریبا" تمام طبقات ، دارا و ندار در کثافات می گذرد ، علتش فقر نیست ، فرهنگ اجتماعی است.
گوئی طالبف خواسته تصویری ترسیم کند که کراهت انگیز است:

- وضعیت حمام ها:
حمام که برای نظافت ساخته شده کانون کثافت است، خزینه حمام که برای پاکی است محفل نشو و نمای میکربهای همه گونه امراض است.


- وضعیت مطبخ ها:
مطبخ کثیف تراز تون حمام


- وضعیت مسافر خانه ها:
مسافر خانه همسایه طویله دو آب ( حیوانات ) است ، پر از عقرب و رطیل و ساس و شپش که جست و خیز می کنند.

- وضعیت پوشاک:
از پوشاک بگوئیم، پیراهن سفید تا سجاف چرک و سیاه نگردد عوض کردنش جایز نیست ، جوراب تا نگندد نباید از پای بیرون آورد، دستمالی که سد بار دماغ را پاک کرده اند لفافه میوه و سبزی است که از بازار می خرند.  خیال می کند اگر وضعیت دستمال کله پزی را بنویسد هرکس دلش بهم میخورد و دیگر کسی هوس کله پاچه نمی کند.  تصور بفرمائید نیم ذرع کرباس یکسال است که غیر از غسالهء دیگ و ظروف آبی به خود ندیده است ، هر روز به دیگ و بشقاب و پاتیل سوده شده و در هر دهر معلم هندسه ای نمی تواند وزن چرک و عدد میکرب های آنرا تخمین بزند.

- وضعیت اعیان مملکت:
اعیان و تجار ایوان منقش می سازند و چلچراغ آویزان می کنند اما از ده قدمی اش عفونت صادر می شود، روزی بیست من برنج می پزند اما صابون در مطبخ حکم اکسیر است.  لحاف مخمل و اطلس می دوزنداما بوی عرق آن خواب را بر هر جنبنده ای حرام می کند.
- وضعیت مردگان:
مردگان را هم سوار کجاوه می کنند ، خلقی بدنبال آن روان می گردند ، راه ها را می گندانند و چاووشی می خوانند.

- وضعیت وکلا و خواسته های آنان:
... برخی از وکلا آنچه را مناسب احوال و متضمن منافع باشد نمی پذیرند.  قانون اساسی میخواهند ولی تقلید فرنگی را جایز نمی شمارند ، کسی نیست بگوید آخر خود این مجلس از صنایع کدوم کارخانه است ؟؟ و قانون اساسی از کدام زبان  ترجمه شده است ؟ مگر همه این بساط از فرنگستان نیآمده است؟ هزار سال گمراه ... جهالت بودیم و حالا اگر از علم تقلید کنیم چه زیانی به جهل ما وارد میشود؟؟ این حرف طالب اف بی کم و کاست درست  است.
به گواهی تاریخ " دستگاه حفظ الصحه  و نظافت اجداد ، معروف آفاق گردد "  و آداب آنرا فرنگان از ما آموختند ، حالا در شهر ما پاکیزگی یکسره مفقود است.

پانویس:
آیا در این 32 ساله وضعیتی بهتر می بینیم؟؟  فقط وضعیت حمامها در این 32 ساله به هم نریخت و درست مانده ،  آنهم به همت  روی کار آمدن رضا شاه و پسرش بوده ، دادگاهها دادگاه نیستند اصولا" محکمه اسلامی جای حکم های زشت و بی برو برگرد الهی هست ، حالا چه به تو ظلم شده باشد چه نشده باشد ( که حتما" ظلم شده ) ، اخیرا" هم که خواندم شهود خرید و فروش میشوند و پشت در دادگاهها برای این منظور تجمع کرده اند!!، قاضی رای را میخرد ، یعنی هرکسی بیشتر پول بهش بده قاضی به اون رای میده ، این یعنی دادگاه بازی و نه دادگاه و اصولا" واژه دادگاه را هم نمیشود با واژه محکمه عوض کرد چون محکمه جای حکم الهی هست و حکم الهی بی برو برگرد است  و دادگاه جای داد رسی و دادن ها به مظلوم و همینطور بقیه ماجرا که همه میدانیم...
برداشت از نسک:
  اندیشه های طالب اف تبریزی
***********************************************************************************
21/ بهمن / 2569

۱۳۸۹ بهمن ۱۵, جمعه

کارهای برجسته زمان هخامنشیان ، اشکانیان و ساسانیان


 کارهای برجسته زمان هخامنشیان ، اشکانیان و ساسانیان:

 از نسک ( کتاب ): تاریخ تبرستان پیش از اسلام ( جلد یکم )
 تالیف: اردشیر برزگر


در آغاز سخنی با هم میهنان گرامی:
جهت آگاهی بیشتر ایرانیان از گذشته های قبل از حمله اعراب من اینجا متن های کوتاهی را از نسکها ( کتابهائی ) که در خانه دارم تایپ کردم و در اینجا منتشر میکنم تا شما هم میهنان گرامی هم از وضعیت دوران باستان مطلع شوید و فریب ایران ستیزان را نخورید:


1- کارهای برجسته شاهان هخامنشی:
- ساختن جاده های سنگی چهار چرخه رو از کناره های دریای مدیترانه تا کنار سیحون و مرز هند کنونی.
- بنیاد کاروانسراهای بیشمار در جاده های بالا به دوری 5 فرسنگ از یکدیگر.
- بنیاد چاپار خانه ها و گماردن پیکهای تند رو.
- کندن کانال سوئز و پیوست نمودن اقیانوس هند و در یای سرخ از راه رود نیل به دریای باختری.
- کندن رودخانه بزرگ کور به نام کورش یا سیروس بزرگ در قفقاز که امروزه از میان شهر تفلیس میگذرد.
- برقراری دفتر روزنامه در پایتخت کشور و شهرستانها و فرستادن بازرسها به شهر ها و دهکده ها برای رسیدگی و دادرسی حال مردم و کارهای دیوانی.
- ساختن پاسگاهها و برقراری پادگانها برای راههای نوساخته و رسیدگی به حال آیندگان و روندگان و جدا کردن کارهای دادگستری و کشوری و لشگری از یکدیگر و سپردن هریک به مردمان کار آزموده ، جهان دیده با ایمان.
- شناساندن و آشنا ساختن مردم به طریقه بهره برداری از معادن و امور کشاورزی ، جنگلبانی و دام پروری ، پرورش کرم ابریشم ، نخ تابی ، پشمبافی و رنگ آمیزی.
-  راهنمائی مردم بیابانگرد خانه بدوش بزندگانی شهری
- و کارهای بسیار دیگر .....................................
* در دوره شاهنشاهان هخامنشی دانش و هوش مردم بی اندازه بالا رفته بود ف ایرانیان روی تختخواب و کرسیها میخوابیدند و می نشستند و چاشت میکردند ( از سالنامه ایران – ایران باستان – سالنامه پارس).


2- کارهای برجسته اشکانیان:
- دست دولت سلوکیهای بیگانه را از ایران کوتاه کرده اند.
- با دولت جمهوری روم که بر اروپا ، آفریقا ، سوره و اناتولی دست داشت دست و پنجه نرم کردند واز پیشروی و دست اندازی آنان بر ایران جلوگیری نمودند.
- مرز ایران را از هند تا فرات و از کپچاک تا کوههای قفقاز کشانیدند
- خرید و فروش ابریشم چین و کالاهای هند را در ایران به ایرانیان واگذار کردند و دست رومی هارا کوتاه و از این رو زر و سیم را به ایران و ایرانی سرازیر نمودند.
- در مرزها گمرکخانه باز کردند و از کالاهای رسیده سدی 5 باج گمرکی ( مالیات ) می ستاندند ولی کالاهای ایرانی از باج آزاد بوده است.
-  جنگهای پی در پی و دامنه دار شاهان اشکانی با دولت روم بر سر ارمنستان زبانزد مورخان دوره های میلادی است ( سالنامه ایران – ایران باستان – درراالتیجان – سالنامه پارس ).
درضمن یاد آور بشویم که:
اروپائیان دولت اشکانی را به نام اشک یکم که اورا ارزاس نیز خوانند و همان ارشاک یا اشک باشد آرزا سیدی می نامیدند.


3- کارهای برجسته ساسانیان:
- به پیروی از سیاست اشکانیان امور بازرگانی کشور به دست ایرانیان سپرده شده بود و بیگانگان به ایران آمده کالای مورد نیاز را از دست یکم خریده صادر میکردند.
- کیش مزد یسنی ( خدا پرستی ) که در دوره اشکانیان  به فراموشی رفته بود دوباره زنده شده رسمیت یافت – از بسط کیش عیسوی که سبب نفوذ معنوی دولت روم در ایران بود بوسیله پشتیبانی از مذهب
 " نستوری "  جلوگیری شد.
- بهره برداری از معادن آغاز گردید.
- کوشش در افزودن کالاهای صادراتی و زیبائی و رنگ آمیزی پارچه های پنبه ای ، پشمی ، ابریشمی ، زربفت ، گلبتون دوزی ، پرنیانی و قالی و .....
- توسعه کارگاههای سنگ تراشی ، پیکر سازی ، شیشه گری ، تراش بلور ، درودگری ( نجاری ) ، آهنگری ، ساختمانی ( مهندسی و معماری ).
- ایجاد اداره کشتیرانی ودریانوردی زیر نظر استادان تازی ( عرب )  به منظور کمک به کالاهای صادراتی و برابر نمودن نیروی دریائی ایران با رومیان.
- بنیاد دانشگاههای پزشکی و بیمارستانها.
- دائر نمودن اداره تالیف و ترجمه برای برگردانیدن کتب علمی و فلسفی ، تاریخ و جغرافیائی ، هندسه و ریاضیات و .... یونانی و لاتینی و رومی و هندی بزبان پهلوی.
- آشنا نمودن رزمجویان و سپاهیان به فنون نوین طرز ساختمانی دژها و نگهبانی آنان
- و کارهای بسیار دیگر ...................................

برداشت از نسک:
 تاریخ تبرستان ( پیش از اسلام ) ، جلد یکم
تالیف اردشیر برزگر

چاپ یکم ، تهران – 1329 (خورشیدی تحمیلی)
چاپ تابان


* در اینجا نیز2 لینک دیگر از وضعیت ایران سوخته شده و به آب ریخته شده خود جهت آگاهی ایرانیان میگذارم تا با دانلود کردن و خواندن آن فریب ایران ستیزان را نخورند:


1- ایرانیان باستان با کارد و چنگال غذا میخوردند از نسک ( کتاب ):
 صتدوقچه اسرار نوشته محمد علی جمالزاده را هم از اینجا میتوانید دانلود کنید و بخوانید.

2- بانوان در دوره های هخامنشی ، مهر ها ، دستمزدها و حسابداری در آنزمان را از اینجا دانلود و بخوانید.

15/ بهمن /2569

۱۳۸۹ بهمن ۸, جمعه

پوشاک زنان ایران در دوره های مختلف




پوشاک زنان ایران در دوره های مختلف

8/بهمن/2569 شاهنشاهی


یک پرسش:

آیا این زنان را  که در زیر فرتورهایشان ( تصاویرشان ) را می بینید بخصوص آنهائی که در دوران باستان ایرانزمینمان می زیستند ، مردانشان و حکومتشان و دینشان  آنها را با زور و استدلال و شلاق زدن ها و کارهای زشت دیگر در کفن سیاه خمره ای فرو کرده اند؟؟؟؟





































۱۳۸۹ دی ۲۹, چهارشنبه

خطر نابودی جزیره مرجانی خلیج فارس در پی تصمیم مجلس




1389/10/3

با واگذاری جزاير«هندورابی»، «فارور» و «بنی فارور» به منطقه آزاد كيش توسط مجلس، بهترين جزيره مرجانی خليج فارس قربانی میشود.
مدیر کل دفتر اکوبیولوژی سازمان حفاظت محیط زیست با ابراز شگفتی از اين مصوبه در مورد اهميت اكولوژيكی اين جزاير گفت: «مهمترين اهميت اين جزاير، وجود صخره‌هاي مرجانی يا آبسنگ های مرجانی است كه به طور كامل پيرامون اين جزاير را در برگرفته و اين موضوع باعث با بردن اهميت اكولوژيكی اين مناطق شده است.»
اميد صديقی با بیان اینکه «غير ازمرجان‌ها، اين جزاير مناطق تخم گذاری لاک پشت‌ها هم هستند»، افزود: «از طرف ديگر این جزایر محل زمستان گذرانی بسياری از گونه‌های پرندگان آبزی و كنار آبزی هستند.»
وی در ادامه خاطر نشان کرد حتی برخی گونه های كم‌ياب و در معرض خطر انقراض مانند «عقاب ماهيگير» در جزيره فارور يا «سليم خرچنگ خوار»، «با كلان» و «اگرت» و خيلي از گونه‌های پرنده آبزی و كنار آبزی هم در همين جزاير مدتی ازسال را سپری می‌كنند.
اين كارشناس اكولوژی تصریح کرد «اين جزايربسيار مهم بوده و بايد اين مناطق به طور كامل حفاظت شوند چون گونه‌های مرجانی همه حمايت شده‌اند و بالاترين تنوع زيستی را ما در اين مناطق داريم و در تمام دنيا اين زيستگاه به طور كامل حفاظت می‌شود.»
مدیر کل دفتر اکوبیولوژی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه «در حال حاضربين 70 تا80 درصد زيستگاه‌های مرجانی در جزيره كيش ازبين رفته»، اضافه کرد: «واقعيت امر اين است كه در مناطق آزاد به مسائل زيست‌محيطی كمترين توجهی نمی‌شود.»

منبع: ایلنا

این پیام به رویداد چهارشنبه تیر شید 29 دی ماه 2569 شاهنشاهی برابر با
29 دی ماه 1389 خورشیدی تحمیلی تازی و تازی پرستان نوشته شد.

۱۳۸۹ دی ۲۱, سه‌شنبه

حراج آثار فرهنگی و باستانی ایران / تف همه ایرانیان بر رئیس ( مرتیکه حمید بقائی خائن ) و مرتیکه ای دیگر که معاون سازمان میراث فرهنگی ایران است.

حراج آثار فرهنگی و باستانی ایران:

* یک پیشنهاد به مردم ایران:
تف خودرا در دستمال و یا دستشوئی نیندازید ، از این ببعد تف خودرا به معاون و رئیس سازمان میراث فرهنگی هم بیندازید



* درآغاز این چامه تاسف برانگیز را از چامه سرای نگرانمان بخوانید:
طفلی به نام شادی
دیری است گم شده است
با چشم های روشن براق
با گیسویی بلند به بالای ارزو
هر کس از او نشانی دارد ما را کند خبر
این هم نشان ما:
یک سو خلیج فارس ... سوی دگر خزر.
                                   دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی


سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی قصد راه اندازی مراکز فروش اشیای
عتیقه و تاریخی در ایران را دارد.

 
خبر جدید که امروز آدینه 23 دی ماه 2569 دریافت کردم:



ندای سبز آزادی: روزنامه تهران امروز نوشت: معاون حفظ و احیای سازمان میراث فرهنگی اعلام کرده که فروش هر اثر تاریخی ایران از نظر سازمان میراث فرهنگی ممانعتی ندارد.
این سخنان در حالی بیان می شود که هنوز نگرانی ها بر سر خارج شدن آثار ملی از ثبت به قوت خود باقی است. با توجه با این اظهارات به نظر می‌رسد که سازمان میراث فرهنگی وارد مسیر تازه ای در بحث خرید و فروش آثار تاریخی شده است چراکه تا پیش از این بسیاری از مالک های آثار میراث فرهنگی همچون محوطه‌های تاریخی و خانه مشاهیر امیدوار بودند که میراث‌شان از سوی تنها سازمان متولی آثار تاریخی خریداری و از آنها صیانت شود.
چنانچه در اساسنامه سازمان میراث فرهنگی سال ۶۶ آمده است: سازمان میراث فرهنگی اساسا تنها متولی حفظ میراث فرهنگی کشور است. با این وجود مسعود علویان صدر آب پاکی را روی دست مالک‌ها می ریزد: به‌گزارش ایسنا، هیچ اثری را نمی‌خریم مگر نفایس. این آخرین موضع‌گیری مسئولان

 *****************
حمید بقایی رئیس سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی که در سالن کنفرانس
ارگ آزادی تهران با رسانه ها گفتگو می کرد، در این باره گفت: «مراکز حراج
آثار تاریخی و خریدوفروش اشیای عتیقه در ایران راه اندازی می شود.»

رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری درباره انگیزه راه اندازی مراکز حراج

آثار تاریخ و اشیای عتیقه گفت: «تشکیل حراجی‌ها با نظارت سازمان میراث
فرهنگی برای جلوگیری از خروج آثار تاریخی کشور و خرید و فروش غیرقانونی
است. در این حراجی ها قرار است آثاری که براساس قانون امکان فروش دارند
نظیر نسخه‌های خطی، فرش و ... به فروش گذاشته شوند.»

رئیس سازمان میراث فرهنگی کشور تاکید کرد تنها آثاری در این مراکز به

فروش می رسند که قدمتشان کمتر از صد سال باشد.

او افزود: «با راه اندازی این بورس، جلوی فروش اشیای تاریخی با قدمت بالا

گرفته و دست دلالان و قاچاقچیان از این بازار تاحدود زیادی كوتاه می
شود.»

پیش از این نیز مدیرکل امور موزه ها و اموال منقول فرهنگی تاریخی سازمان

میراث فرهنگی از تنظیم دستور کار مرکز حراجی اشیای تاریخی فرهنگی در
جزیره کیش خبر داده بود.

اعتراضات


این خبر موجی از اعتراض و مخالفت کارشناسان، دست اندرکاران و دوستداران

حفظ میراث فرهنگی کشور را در پی داشت.

روزنامه همشهری چاپ تهران در گزارش خود به نقل از کارشناسان این رویداد

را «زدن چوب حراج به سرزمین مادری دانست»

یک کارشناس میراث فرهنگی به گزارشگر روزنامه همشهری گفت ساکنان کیش «از

رطوبت و گرمای هوا شکایت دارند. حالا این اشیای تاریخی زبان بسته که هزار
قصه از تمدن ایران باستان در دل نهفته دارند و قرار است در همین جزیره به
فروش برسند باید به چه کسی شکایت ببرند؟»

در این گزارش آمده است: در همه جای دنیا، میراث کشورهای دیگری چون ایران

را که تصاحب کرده‌اند در مکانی امن با آب و هوایی استاندارد نگهداری
می‌کنند و حتی حاضر نیستند برای چند ماهی آن را به کشور مبدأ برای نمایشی
کوتاه مدت بازگردانند.»

بازنشسته کردن اجباری کارشناسان میراث فرهنگی فرصتی برای راه اندازی این

حراجی

یک باستان شناس که نخواست نامش فاش شود در این باره گفت:«زمانی که بدون

برنامه‌ریزی و یکباره مرکز پژوهش‌های باستان‌شناسی از تهران منتقل می‌شود
و بسیاری از باستان‌شناسان و پژوهشگران این مرکز به فکر بازخریدی و
بازنشستگی افتاده‌اند بهترین فرصت برای راه‌اندازی این حراجی است؛ چرا که
کسی برای اعتراض کردن باقی نمانده است.»

چوب حراج به آثار تاریخی


کارشناسان میراث فرهنگی می گویند: سازمان میراث‌فرهنگی این روزها تصمیمات

تازه و غیرکارشناسی زیادی را در کارنامه خود ثبت کرده است. این سازمان
نه‌تنها از میراث‌فرهنگی ایران حمایت نمی‌کند که با این حرکت عجیب، آن هم
همزمان با خروج مرکز پژوهش‌های باستان‌شناسی از تهران و همچنین زدن چوب
حراج به آثار تاریخی معلوم نیست چرا در حال معکوس انجام دادن وظایف خویش
است.

دوستداران میراث فرهنگی کشور با انتقاد از انحلال عملی سازمان میراث

فرهنگی و سیاست خصوصی سازی موزه ها که توسط رئیس این سازمان رسما اعلام
شد می گویند ماجرای خروج چندین تن اشیای تاریخی ایران توسط دیپلمات
آرژانتینی را به یاد آوریم که سازمان میراث فرهنگی درباره آن کاملا سکوت
کرد.

یک کارشناس اشیای عتیقه با انتقاد از برنامه اعلام شده از سوی رئیس

سازمان میراث فرهنگی گفته است: این بازار اشیای عتیقه با قدمت کمتر از صد
سال که قرار است راه اندازی شود، سال هاست در خیابان منوچهری تهران وجود
دارد؛ چیزی که هست بازار جدید بازار منوچهری با اشیای هزار ساله خواهد
بود.

یکی از فروشندگان اشیای عتیقه در خیابان منوچهری درباره راه‌اندازی بازار

حراج اشیای تاریخی می‌گوید: «اتفاق عجیبی است. اگر این اشیا قدمتی زیر
صدسال داشته باشند الان هم در خیابان منوچهری و جمعه بازار خیابان
استانبول خرید و فروش می‌شوند و خرید و فروش آنها نیز کاملا قانونی است
اما اگر قرار است اشیا با قدمت بیشتر فروخته شوند، اصلا باور کردنی
نیست.»

موزه تمدن عربی با آثار ایرانی


زارع، باستان شناس در حوزه میراث فرهنگی ایران پیامد این کار را تاسیس

«موزه تمدن عربی با آثار ایرانی» خواند و افزود: «با شروع چنین حراجی راه
برای اعراب حاشیه خلیج‌فارس باز می‌شود تا با ثروتی که دارند این اشیا را
خریداری کرده و در موزه‌های ساختگی خود و به نام خودشان آنها را جای دهند
و به‌زودی شاهد تسخیر تاریخ کشور توسط آنها خواهیم بود.»

زارع می‌افزاید: «بد نیست نگاهی به برخورد همسایگان و سایر کشورهای

اسلامی که با ما همخوانی فرهنگی بیشتری دارند بیندازیم. در کدام یک از
کشورهایی مانند مصر، اردن، ترکیه و... شما شاهد چنین حرکت‌هایی هستید؟ در
اکثر این کشورها نداشته‌هایشان را هم به نمایش می‌گذارند. برای مثال
امروزه در قطر «موزه هنر تمدن عربی» راه‌اندازی شده که اتفاقا تعداد آثار
ایرانی این موزه بیشتر است.

این باستان شناس افزود: «انتظار می‌رفت سازمان میراث‌فرهنگی به وزارتخانه

تبدیل شود تا امکانات بیشتری برای حفظ و حمایت میراث‌فرهنگی ایران داشته
باشد اما امروز همه چیز عکس انتظار پیش می‌رود و همین سازمان هم چند تکه
شده و دیگر به‌نظرم هیچ ارگانی برای حفظ تاریخ و میراث ایران باقی نمانده
است.»

دکتر حکمت‌الله ملاصالحی، باستان‌شناس نیز در گفتگو با همشهری تهران گفت:

«به‌نظرم بهتر است از واژه فاجعه برای این حرکت استفاده کنیم. وقتی
مدیریت‌ که هیچ شناختی از میراث و فرهنگ ایران ندارد سکان‌دار این سازمان
می‌شود چه انتظاری داریم جز به بارنشستن فجایع جبران‌ناپذیر امروز.»

فروشنده بازنده است


دکتر حکمت الله ملاصالحی باستان شناس: «آثار تاریخی ایران، ناموس این

سرزمین هستند. چطور می‌شود ما به ناموس ملی خود چوب حراج بزنیم؟ این آثار
برگ‌برگ تاریخ سرزمین ما هستند. با هر قیمتی هر کس تاریخش را حراج بزند
بازنده است. در این حراجی به جرات می‌گویم تنها بازنده فروشنده است.»
کارشناسان می گویند باندهای تبهکار در قاچاق اشیای تاریخی از این پس به

راحتی به این حراجی ها نفوذ کرده و دست به تاراج تاریخ ایران خواهند زد.

یک باستان شناس دیگر گفته است: «کسانی که طراح قانونی کردن بازار اشیای

عتیقه هستند خود فروشنده اند یا احتمالا از میزان انبوه کالاهای آماده
فروش اطلاع دقیق دارند.»

یک کارشناس دیگر می‌افزاید: «به‌نظرم بعد از نفت و گاز بزرگ‌ترین سرمایه

ایران میراث تاریخی است. بعید نیست حالا صادرات آن را هم شاهد باشیم و
به‌نظرم با صادر شدن این اشیا باید نام ایران را برای همیشه از تاریخ
جهان حذف کرد. خیلی از کشورهای دنیا از جمله اعراب در تلاش برای تصاحب
تاریخ ایران و نامگذاری آن به نام خود هستند و این فرصتی است طلایی که ما
با جهل خود به آنها می‌دهیم. آنها میلیاردها دلار هزینه می‌کنند برای
تسخیر نام خلیج‌فارس، تسخیر بادگیرها و قنات‌های ما به نام خودشان.»


خلاف قانون اساسی


وی در ادامه می‌افزاید: «مسئله این حراجی مسئله یک شیء نیست. مسئله تاریخ

است که در خط مقدم اندیشه و آگاهی جهان باستان‌شناسی قرار دارد و
متأسفانه امروز می‌بینیم که بیشترین آثار مربوط به پارس‌ها و ساسانی‌ها
در عراق و ترکیه نگهداری می‌شود. کدام عقل سلیمی می‌گوید راه مقابله با
قاچاق این اشیا، حراج زدن آنهاست؟»

براساس قانون اساسی جمهوری اسلامی فروش اشیای تاریخی و عتیقه ایران ممنوع

است.


این پیام به تاریخ چهارشنبه تیر شید 22 دی ماه 2569 شاهنشاهی برابر با
22 دی ماه 1389 خورشیدی تحمیلی تازی و تازی پرستان نوشته شد.